Rolnictwo

Porady i wskazówki na temat rolnictwa

Rolnictwo ekstensywne

  • Kwiecień
  • 25

Rolnictwo ekstensywne dotyczy terenów słabo zaludnionych, o mało sprzyjających warunkach naturalnych. Charakteryzuje się tym, że wzrost produkcji odbywa się przez powiększenie areału użytków rolnych a nie przez lepszą uprawę gruntów rolnych. Rolnictwo tego typu cechuje małe zaangażowanie nakładów pracy żywej jak również uprzedmiotowionej ( nawozów, środków ochrony roślin, materiału siewnego)co wpływa na małą produkcyjność ziemi i zwierząt . Ten typ rolnictwa występuje w krajach afrykańskich położonych na terenie Sahary, na suchych terenach Australii a także w Mongolii. W wyjątkowych sytuacjach rolnictwo ekstensywne może odznaczać się znacznymi nakładami kapitałowymi. Jest to rolnictwo ekstensywne typu kapitałochłonnego, które powstało na terenie Wielkiej Równiny Prerii. Rolnictwo to charakteryzuje mała produktywność ziemi, małe nakłady pracy żywej oraz duża wydajność pracy. Środki finansowe przeznacza się na mechanizację pracy farmerów ale nie mają wpływu na wzrost plonów. Powodują natomiast wzrost wydajności pracy farmerów i ich dochodów. Rolnictwo ekstensywne obejmuje obszary Queensland i Nowej Południowej Walii w Australii,Wielki Równiny w USA i Kanadzie, obszar Pampy w Argentynie, oraz cała strefa międzyzwrotnikowa w Afryce, Bliski Wschód, Pakistan, Afganistan i cały niemal obszar Rosji. Wschodnia, przy atlantycka, wilgotna część Pampy posiada bardzo żyzne gleby humusowe stanowiąc najważniejszy region gospodarczy kraju . W tej części kraju skupia się większość rolnictwa i przemysłu przetwórczego, sieć komunikacyjna, najwięcej ludności i miast. Przeciwieństwem jest zachodnia część Pampy, sucha, mało zaludniona i biedna. Ponieważ gleby są tam jałowe, jej wykorzystanie ogranicza się do ekstensywnej hodowli owiec na skóry i wełnę. Wschodnia część Pampy jako, że znajduje się w strefie klimatu umiarkowanego, ciepłego , dość wilgotnego posiada warunki do uprawy pszenicy, kukurydzy, roślin oleistych oraz pastewnych. W państwach Ameryki Łacińskiej występują obok siebie drobne gospodarstwa chłopskie produkujące żywność dla własnych potrzeb oraz duże ekstensywne rolnictwo obszarnicze w postaci hacjend.  W krajach Afryki panuje zacofane rolnictwo. Prymitywna technika i niskie nakłady pracy powodują , ze rolnictwo na tych terenach jest mało wydajne i niskotowarowe.

Tags: , ,

Hodowla, Uprawa

Rolnictwo w różnych częściach świata

  • Kwiecień
  • 18

Największymi regionami rolniczymi są kraje Europy Zachodniej i Północnej a intensywnego rolnictwa Dania, Holandia, Niemcy, Szwecja, Francja , Wielka Brytania. Wiąże się to z wysokim poziomem mechanizacji rolnictwa , nawożeniem i używaniem środków ochrony roślin. A to wszystko ma wpływ na wysokie plony roślin uprawnych i wydajnej hodowli zwierząt. W tych krajach uzyskuje się najwyższe plony przypadające na ha ziemi a uprawia się rośliny typowe dla umiarkowanego klimatu czyli buraki cukrowe, pszenicę czy kukurydzę i często prowadzi przemysłowy chów bydła, drobiu czy trzody chlewnej. W takich  krajach jak Włochy, Grecja, Portugalia, Hiszpania, Turcja, Izrael, Egipt, Tunezja, Maroko czy Algieria panują inne warunki klimatyczne. Rolnictwo jest bardziej rozdrobnione. Typowymi roślinami uprawianymi w tym rejonie są owoce cytrusowe, winorośl, pszenica, kukurydza, bawełna i tytoń. Występuje też ekstensywny chów bydła, owiec, kóz i drobiu.
W  krajach jak  jak Rosja, Ukraina, Białoruś, Rumunia, Bułgaria, Węgry, Czechy, Słowacja i Polska klimat jest podobny do klimatu panującego  w krajach Europy Zachodniej. Jednak inne stosunki społeczno – ekonomiczne wpływają na odmienną strukturę rolnictwa. W tych krajach za wyjątkiem Polski znaczna  część  gospodarstw rolnych to gospodarstwa państwowe albo spółdzielcze . Roślinność jest ona typowa dla strefy umiarkowanej. Wśród uprawianych roślin można wymienić pszenicę, żyto, ziemniaki czy buraki cukrowe. Hodowane jest głównie bydło i trzoda chlewna. W  państwach, jak Kazachstan, Uzbekistan, Turkmenistan, Tadżykistan, Kirgistan panuje suchy klimat, który wymusza stosowanie  sztucznego nawodnienia. Duża liczba gospodarstw państwowych i spółdzielczych jest spuścizną po  socjalistycznej gospodarce. Prowadzona jest ekstensywna uprawa pszenicy. Na obszarach nawadnianych prowadzone są hodowle bawełny. Często spotyka się także uprawy herbaty. W górskich rejonach hoduje się owce. Kraje Azji Wschodniej i Południowo- Wschodniej wyróżniają się większym zaludnieniem co prowadzi do większego zapotrzebowania na żywność. Duże uprawy ryży są sztucznie nawadniane, dominują drobne gospodarstwa prywatne. Jedynie Chiny odznaczają się przewagą gospodarstw spółdzielczych. Możliwa jest w tych rejonach uprawa roślin typowa dla strefy umiarkowanej jak i zwrotnikowej. Najczęściej uprawiana jest pszenica, kukurydza, herbata , tytoń  i bawełna. W krajach Azji Południowej takich jak Indie, Pakistan, Bangladesz rolnictwo ze względu na niski stopień mechanizacji jest niedochodowe. Przede wszystkim uprawia się pszenicę,bawełnę, ryż, herbatę.

Tags: , ,

Hodowla, Uprawa

Holandia

  • Kwiecień
  • 3

Intensyfikacja rolnictwa umożliwia zwiększenie produkcji bez potrzeby poszerzania areału  użytków rolnych. Rolnictwo intensywne charakteryzuje się tym, że ponosi się duże nakłady pracy uprzedmiotowionej( nawozów, środków ochrony roślin, materiału siewnego itp.) i pracy żywej, dzięki czemu uzyskuje się wysokie plony oraz znaczną produkcyjność zwierząt gospodarskich. Wzrost efektów produkcyjnym jest w większym stopniu uzależniony od nakładów pracy uprzedmiotowionej niż siły roboczej. Rolnictwo intensywne wyróżnia również wysoka towarowość  czyli duża część wyprodukowanych płodów rolnych albo zwierząt trafia na sprzedaż. Rolnictwo intensywne dzielimy na rolnictwo intensywne typu kapitałochłonnego gdzie wysokie wskaźniki produktywności ziemi są wynikiem dużych nakładów pracy uprzemysłowionej. Ten rodzaj  rolnictwa funkcjonuje w Europie Zachodniej , pn.- wsch. i przyjeziornych stanach USA oraz Nowej Zelandii, rolnictwo intensywne typu pracochłonnego odznacza się dużym nakładem pracy żywej ( dolina Nilu, Eufratu. Tygrysu, Nizina Chińska). Przykładem kraju o wysokim stopniu intensywności rolnictwa jest Holandia. Użytkowanie ziemi w tym kraju jest utrudnione poprzez słabe gleby oraz ciągłe obniżanie się terenów nadmorskich co wymusza budowę kanałów i zabezpieczeń ochronnych. Atutem  natomiast jest wilgotny i łagodny klimat a łąki i pastwiska  zajmują ponad 50% użytków rolnych. Warunki naturalne sprzyjają hodowli zwierząt gospodarskich. Hodowla zaś wymaga intensywnego  nawożenia organicznego. O wysokim stopniu intensywności rolnictwa w Holandii świadczy również uzyskiwanie większej liczby cieląt o korzystnych i pożądanych cechach,system żywienia bydła oparty latem na pastwiskach a zima na paszach i kiszonce, zdrowe zwierzęta gospodarskie dzięki dobrej opiece weterynaryjnej , nowoczesna agrotechnika, uniezależnienie od żyzności gleby dzięki dobremu nawożeniu, melioracji gruntów, starannej uprawie pół, uprawa opłacalnych produktów rolnych na eksport. Holandia znana jest jako jeden z największych eksporterów sera, masła i produktów mięsnych. Holendrzy eksportują około ? swoich produktów rolnych. Uprawiają przede wszystkim buraki cukrowe, ziemniaki oraz warzywa , które w znacznym stopniu pokrywają zapotrzebowanie dla hodowli. Warzywa jak pomidory, ogórki czy sałata rośnie w nowoczesnych szklarniach. Holandia znana jest na całym świecie z eksportu kwiatów ciętych przede wszystkim tulipanów, róż, chryzantem i lilii.

Tags: , ,

Hodowla, Uprawa

Weterynarze oraz grupy producencki

  • Kwiecień
  • 2

Jeżeli hodujemy jakąś większą liczbę zwierząt i jest to główne źródło naszego utrzymania, to dobrze mieć swojego zaufanego weterynarza, a najlepiej w ogóle lecznicę. To bardzo ważne, nie tylko ze względu na bezpieczeństwo naszych zwierząt, ale także nasz komfort i pewność, że mamy do czynienia ze specjalistą. Poza tym jeśli, to jest ktoś, kogo dobrze znamy i kto dobrze zna naszą sytuację i nasze zwierzęta, będziemy mogli liczyć na jego pomoc zawsze. Nie będziemy się na przykład obawiali zdzwonić do takiego weterynarza, nawet wtedy, gdy będziemy potrzebowali pomocy, a znajdziemy się w trudnej sytuacji materialnej i nie będziemy mogli zapłacić za usługę od razu. Poza tym, jeżeli zawsze korzystamy z usług tego samego specjalisty, to możemy być pewni, że nam się za lojalność odwdzięczy. Wówczas możemy liczyć na przykład na tańsze leki czy odżywki dla zwierząt lub choćby za darmowe zaszczepienie psa, przy okazji innej wizyty. Jeżeli jeszcze nie mamy takiego swojego specjalisty, to warto o nim pomyśleć i sprawdzić, kto w okolicy jest najlepszy. Jeśli jesteśmy posiadaczem niezbyt dużego gospodarstwa rolnego, to możemy mieć pewien problem wynikający z trudnościami ze sprzedażą produktów. W końcu jeśli nie stanowi poważnego kontrahenta dla sieci restauracji czy hipermarketu, jesteśmy skazani na sprzedaż detaliczną lub na rozmaite targi. Nie jest to sprzedaż, która gwarantuje jakikolwiek pewny dochód. Jest jednak bezpieczne wyjście z tej sytuacji. Otóż, jeśli nie jesteśmy sami na swoim terenie w takiej sytuacji, to zawsze możemy się dogadać z rolnikami, którzy mają podobne problemy i założyć grupę producencką. Formalności wprawdzie będą trochę trwały, ale warto się poświęcić. Jako grupa producencka staniemy się bowiem poważnym partnerem dla różnych dużych instytucji potrzebujących stale rozmaitych produktów rolnych. Zatem warto skorzystać z takiej szansy i podjąć trud. Poza tym będąc w takiej grupie, tworzymy dla siebie swoisty rodzaj asekuracji, który gwarantuje, że jeśli komuś z nas się nie powiedzie, to pozostali nie pozwolą mu zginąć.

Tags: , , , ,

Hodowla

Właściwości wody i Potrzeby rybne

  • Październik
  • 25

Właściwości wody
Również i wysokość nad poziomem morza wpływa na temperaturę wody, a tym samym na wzrost zwierząt pokarmowych i ryb. Większe wzniesienia (ponad 600 m) skracają okres wegetacji, a okres bezwzrostowy wydłuża się. Uwarstwienia termiczne rzek, jezior i stawów wykazują znaczne różnice. W rzekach prąd wody bieżącej składa się z ruchu nie tylko postępowego, ale i obrotowego. Wyklucza to uwarstwienie termiczne charakterystyczne dla jezior. Temperatura powierzchniowej wody rzecznej nie różni się zatem od temperatury wody przydennej. W poprzecznym przekroju rzeki obserwuje się ciekawe zjawisko. Latem woda przy brzegach jest cieplejsza od wody w pobliżu nurtu. Zimą zaś .zachodzi zjawisko odwrotne, a to wskutek oziębiania się przybrzeżnej wody przez zmarzniętą glebę brzegu w okresie zimowym i ocieplania się przybrzeżnej wody przez nagrzaną glebę w okresie letnim. Inną właściwością termiki rzek jest mała amplituda wahań w jej .górnym biegu, a duża w dolnym. W części źródliskowej amplituda rocznej temperatury waha się w granicach od 1 do 6° C, lecz już w krainie pstrąga wzrasta do 15°, a w części dolnej i przyujściowej dochodzi do 24° C.

Potrzeby rybne
Przed rolnictwem naszego kraju stają ogromne zadania zaspokojenia wzrastających wciąż potrzeb żywnościowych ludności, co z kolei pociąga za sobą konieczność intensyfikacji rolnictwa i rozwoju hodowli. Podstawowym orężem rolnictwa służącym do osiągania coraz lepszych i większych plonów i coraz lepszych wyników hodowli są melioracje, które pozwalają na uporządkowanie obiegu wody w przyrodzie, tak aby woda w każdym czasie i w odpowiednich ilościach mogła służyć potrzebom świata roślinnego i zwierzęcego. Aby móc jednak w sposób prawidłowy podporządkować obieg wody woli człowieka, nie wystarczy poznać tylko prawa rządzące ruchem wody. Powzięcie decyzji i koncepcji rozwiązań technicznych wymaga znajomości potrzeb świata roślinnego i zwierzęcego, który ma się rozwijać w środowisku kształtowanym przez człowieka. Rozwój rybactwa śródlądowego w Polsce jest zagadnieniem dużej wagi. Na ogólną ilość ryb poławianych w Polsce produkcja wód śródlądowych stanowi niewielki procent. W przeliczeniu na głowę mieszkańca daje ona przeciętnie 0,7 kg ryb rocznie. Jest to w stosunku do potrzeb bardzo mało. Dopiero znaczna intensyfikacja gospodarki rybnej doprowadzić może do zaspokojenia potrzeb. Kraj nasz znajduje się w przededniu rozpoczęcia wielkich prac nad uporządkowaniem gospodarki wodnej. Powstawać będą wielkie zbiorniki wodne, zestopniowane rzeki tworzyć będą kaskady wykorzystywane dla potrzeb energetycznych, transportowych, a przede wszystkim do wielkich ujęć wody dla rolnictwa i przemysłu. W związku z zabudową rzek zmieniać się będą dotychczasowe warunki środowiska wodnego, w którym żyją ryby. Zanikać będą niektóre gatunki ryb, a pojawiać się inne.

Tags: , , , ,

Hodowla, Hodowla ryb

Ośrodki zarybieniowe i Historii ciąg dalszy

  • Październik
  • 20

Ośrodki zarybieniowe
Budowa ośrodków zarybieniowych datuje się od niedawna. Pierwsze ośrodki tego typu powstały dopiero około 50 lat temu. Wzrastające potrzeby jezior oraz rozwijający się silnie sport wędkarski (przeszło 130 000 członków) wymagają budowy większej liczby ośrodków, gdyż istniejące (ok. 90) nie nadążają produkować zgodnie z zapotrzebowaniem materiału zarybieniowego takich gatunków ryb, jak sandacz, szczupak, sieja i sielawa, pstrągi, trocie i łososie oraz certa i leszcz. Śląsk i Morawy są kolebką budownictwa gospodarstw stawowych. Europy środkowej. Stąd też wywodzi się metoda dwukrotnego przesadzania narybku karpia wprowadzona po raz pierwszy przez Dubisza w latach 1880, a która z terenu Śląska Cieszyńskiego przyjęła się szybko w innych częściach Polski i wielu krajach europejskich. Metoda Dubisza stworzyła podstawy nowoczesnej metody intensyfikacji produkcji gospodarstw karpiowych i związanego z tym budownictwa rybackiego. Pierwsze budowle stawowe odznaczały się dużymi powierzchniami i głęboki zalewami. Stawy obudowywano potężnymi groblami. Szereg stawów z tego okresu przetrwało, do obecnych czasów. Jako przykład może służyć istniejący po dzień dzisiejszy staw „Dechter”, o powierzchni 318 ha, zbudowany w Czechach w latach 1482-1487 za czasów sprawowania w tym kraju rządów przez polskiego’ króla Władysława Jagiellończyka. Sto lat później zbudowano na Morawach jeszcze większy staw „Bezdrew” w Trzeboni, którego pierwotna powierzchnia wynosiła 722 ha. Mimo prawie 500 lat istnienia tego stawu jest on jeszcze dzisiaj największym stawem w Europie. Obecny jego zalew wynosi 506 ha. O ilości materiału ziemnego potrzebnego do usypania 2400 m długiej grobli czołowej tego stawu może świadczyć jej szerokość u podstawy, wynosząca 50-55 m, a w koronie 10-13 m. Z tego samego okresu pochodzą duże stawy na. Groble dużych stawów gospodarstwa „Zator” (woj. małopolskie) są podobnie stare, gdyż sięgają okresu najazdów tatarskich. Po rozgromieniu f tarów pod Legnicą część jeńców była prawdopodobnie zatrudniona przy Zatorskich groblach.

Historii ciąg dalszy

W okresie międzywojennym, a zwłaszcza w okresie 1924-1934, zbudowano dużo gospodarstw stawowych o łącznej powierzchni kilkunastu tysięcy hektarów. Zbyt płytkie zalewy, i ujemny bilans wodny wielu tych obiektów sprawia administracji sporo trudności w użytkowaniu i zwalczaniu szkodliwej dla produkcji roślinności nadwodnej silnie rozdającej się w tych warunkach. Współczesne budownictwo stawowe uwzględnia warunki hydrologiczne 0raz narzucony system budowy zbyt płytkich stawów. Obecne groble stawowe o większym przekroju gwarantują dłuższy okres ich użytkowania i zapobiegają skuteczniej stratom wody. System hodowlany stosowany przez naszych przodków znacznie odbiegał od obecnej techniki osobnego wychowu poszczególnych roczników. Odłów ryb raz na trzy lata był dawniej regułą. Po wybraniu większych ryb stawy od razu napełniali wodą, zarybiając je osobnikami nie nadającymi się do konsumpcji. Skarlenie materiału zarodowego, jakie z czasem wystąpiło, było wynikiem niemożności rozpoznania tempa wzrostu poszczególnych roczników ryb.

Tags: , , ,

Hodowla, Hodowla ryb

Selekcja karpi i Szacowanie wydajności gospodarstw kapriowych

  • Październik
  • 15

Selekcja karpi
Dopiero z końcem XIX wieku zastosowanie selekcji karpi oraz użyźniania stawów nawozami mineralnymi przyczyniło się do rozwoju wydajności ryb z jednostki powierzchni. Obecna globalna produkcja stawów w Polsce waha się w granicach 7000-8000 ton ryb towarowych, nie licząc materiału zarybieniowego. Projektowanie budowy nowych gospodarstw stawowych, urządzanie gospodarstw jeziorowych oraz biologiczna zabudowa potoków i rzek wymagają oszacowania wydajności terenów rybackich. Zdolność biogeniczna wód, czyli zdolność produkowania fauny bezkręgowej, a zwłaszcza fauny dla ryb, zależy od szeregu czynników, które dzielimy zazwyczaj na czynniki stałe i na czynniki zmienne. Do czynników stałych należy zaliczyć: 1) glebę dna zbiornika i całej zlewni, w obrębie której dany zbiornik się znajduje, 2) jakość i ilość wody, 3) hydrograficzne właściwości zbiornika. Czynnikami zmiennymi są: powierzchnia zbiornika, głębokość oraz długość linii brzegowej.

Szacowanie wydajności gospodarstw kapriowych

W piśmiennictwie polskim można znaleźć opisy trzech metod szacowania wydajności gospodarstw karpiowych: Popowskiego, Staffa i Zakaszewskiego Szczegółowy opis jeśli okolone są dużymi kompleksami lasów. Rozwój roślin i zwierząt wodnych uzależniony jest od wpływu szeregu czynników zewnętrznych. W zależności od nasilenia tych czynników organizmy reagują na nie określonym stopniem rozwoju. Jakość wód ze względu na wymagania ryb i innych organizmów wodnych będzie więc zależała od takich czynników, jak 1) klimat wodny, 2) skład chemiczny wody i zawartości w niej gazów, 3) stopień zanieczyszczenia wody, obecność w niej substancji trujących. Ocena jakości wody na podstawie jednego czynnika nie daje podstaw do wnioskowania o jej przydatności do celów rybackich. Mimo korzystnego kształtowania się na przykład budżetu cieplnego zbiornika i jego zasobności w sole mineralne ryby mogą być pozbawione warunków do życia wskutek obecności znacznych ilości substancji trujących. Właściwości fizyczne wody.

Tags: , , , ,

Hodowla, Hodowla ryb

Karpie i Gospodarstwo pstrągowe

  • Październik
  • 5

Karpie
Karpie wymagają wody dobrze nagrzanej, dlatego też lepiej przyrastają w terenach nizinnych, dobrze nasłonecznionych. W korzystnych warunkach klimatycznych, np. na Jawie lub w Północnej Afryce (Izrael), karpie osiągają w ciągu pierwszego roku życia wagę 1 kg i więcej, wówczas gdy w warunkach naszego klimatu osiągają w tym samym czasie zaledwie 50-100 gramów, a w optymalnych warunkach – do 400 g. Zasadniczym celem gospodarstw stawowych jest produkcja ryb towarowych, z wyjątkiem tzw. ośrodków zarybieniowych. Usługowy charakter ośrodków mających za zadanie wychów narybku dla celów zarybieniowych. Ogółem ogroblowana powierzchnia wszystkich stawów w Polsce wynosi 64 898 ha. Wielkość gospodarstw stawowych również jest różna w poszczególnych częściach kraju. Największe obiekty znajdują się w zachodniej i wschodniej części Polski. W województwach centralnych znajduje się duża liczba drobnych gospodarstw stawowych. Polska posiada przeszło 1350 gospodarstw karpiowych, przy czym obiektów dużych, o powierzchni powyżej 250 ha, jest tylko 50. Ogólna ich powierzchnia obejmuje prawie 20 000 ha, co wynosi 30% ogólnego areału stawów. Gospodarstw o powierzchni od 100 do 250 ha jest sto-kilkanaście, o łącznej powierzchni 15 000 ha. Pozostałe obiekty, w liczbie 1200, to gospodarstwa mniejsze, obejmujące łącznie około 30 000 ha powierzchni ogroblowanej. Rozmieszczenie i struktura gospodarstw pstrągowych. Woda gospodarstw pstrągowych poza właściwościami fizyko-chemicznymi różni się od wody gospodarstw karpiowvch warunkami troficznymi. Pstrągi prawie nie korzystają z pokarmu naturalnego i żywią się paszami zadawanymi im przez człowieka. Nie korzystając z naturalnego pastwiska wodnego nie potrzebują dużych powierzchni wodnych. Inaczej ma się sprawa z karpiami. Wymagają one do normalnego wzrostu co najmniej pokarmu naturalnego. Do wyprodukowania np. 10 000 kg karpi towarowych potrzeba im dostarczyć pastwiska, którym pokrywają 3000 kg przyrostu (pozostałe 7000 kg z dożywiania produktami rolnymi). Zakładając, że średnia żyzność naszych stawów wynosi 100-150 kg/ha, potrzeba będzie do takiej produkcji co najmniej 20-30 ha.

Gospodarstwo pstrągowe
10 000 kg pstrągów stosunkowo łatwo wyżywić paszami na powierzchni 1-2 ha. Stąd też jedno z największych naszych gospodarstw pstrągowych, „Dolina Będkowicka” (woj. katowickie), liczy zaledwie 4,5 ha powierzchni wody (7 ha powierzchni ogroblowanej). Największe gospodarstwo pstrągowe w Europie – Schnede, opodal Hamburga – ma tylko 15 ha obszaru. Jednym z najstarszych gospodarstw pstrągowych w Polsce jest „Złoty Potok”, położone niedaleko Częstochowy. Obecnie jest w budowie duże gospodarstwo pstrągowe „Czarci Jar” koło Olsztyna. Większość gospodarstw pstrągowych w Polsce to gospodarstwa poniżej 1 ha. Rozrzucone są one wzdłuż południowej granicy kraju i podnóża łańcuchów górskich (Karpaty, Beskid Śląski, Sudety) i Pomorza Zachodniego (woj. koszalińskie). Zarys historyczny rozwoju gospodarstw stawowych. W historycznym rozwoju gospodarstw stawowych można wyróżnić kilka etapów. Najwcześniej, bo już w XIII wieku, budowano w Polsce gospodarstwa karpiowe. Hodowla pstrągów zaczęła się rozwijać od chwili odkrycia możliwości sztucznego zapładniania ikry (Francuz Coste w roku 1850 po raz pierwszy zastosował sztuczne zapłodnienie ikry pstrągów).

Tags: , , , ,

Hodowla, Hodowla ryb

Krześliska i Jeziora karasiowe

  • Październik
  • 2

Krześliska
Zakładanie krześlisk w jeziorach sandaczowych jest jednym z ważnych zabiegów gospodarczych, aby stworzyć tarlakom warunki do tarła. Jeziora linowo-szczupakowe. Są to dość płytkie zbiorniki nie przekraczające 6 m głębokości. Roślinność wodna w jeziorach tego rodzaju, zarasta duże połacie powierzchni wody. Zwłaszcza korzystne warunki mają tutaj gatunki roślina podwodnych, jak moczarka kanadyjska, rdestnice, ramienice, osoka aloesowa, które pod osłoną roślin wynurzonych silnie się rozwijają. Przezroczystość wody jest lepsza aniżeli w jeziorach typu sandaczowego, gdyż wynosi od 0,5 do 5,0 m. Przykładem jezior linowo-szczupakowych może być Wojsak koło Giżycka (woj, olsztyńskie). Rysunek ilustruje biologiczne i fizyko-chemiczne warunki panujące w jeziorach linowo-szczupakowych. Przewodnimi gatunkami ryb są: szczupak, lin, krasnopiórka. Mało-wartościowe gatunki należy tutaj zwalczać, gdyż konkurują one z cennymi gospodarczo gatunkami. Wydajność jezior linowo-szczupakowych jest stosunkowo wysoka i wynosi do 70 kg ryb z 1 ha.

Jeziora karasiowe

Są to zbiorniki bardzo płytkie, dystroficzne, silnie zarastające roślinami wodnymi, o dnie zamulonym, często torfiastym. W czasie zimy śniecie ryb spowodowane brakiem dostatecznej ilości tlenu w wodzie (przyducha) często wyrządza duże szkody. Gatunkiem przewodnim jest tutaj karaś. Karp i pstrąg są najwięcej rozpowszechnionymi gatunkami ryb hodowlanych w stawach, zarówno w Polsce, jak i w wielu krajach Europy, Ameryki Afryki i Wysp Polinezyjskich. Jedynie w Stanach Zjednoczonych AP karp uważany jest w stawach jako chwast i jako taki jest zwalczany. Wymienione gatunki, które różnią się między sobą cechami anatomicznymi i fizjologicznymi, potrzebują do życia środowisk wodnych o odmiennych właściwościach fizycznych, chemicznych i biologicznych. Stąd rozwinęły się dwa typy gospodarstw stawowych, a mianowicie gospodarstwa karpiowe oraz gospodarstwa pstrągowe. Wysokie wymagania tlenowe pstrągów i stosunkowo niskie optimum termiczne (ok. 10° C) determinują lokalizację gospodarstw pstrągowych w terenach podgórskich lub źródliskowych, dysponujących wodą ‚zimną i zasobną w tlen.

Tags: , , , ,

Hodowla, Hodowla ryb, Stawy

Owady

  • Wrzesień
  • 10

W lasach tych panują niepodzielnie. Są to mrówki wędrowne, zwane też nomadnymi. Podróżują one kolumnami, niosąc śmierć i zagładę. Kolumna liczy od500-700 tyś owadów, potrafi wędrować całą noc, niosąc na swoich grzbietach larwy. Wiodą wędrowne życie, odpoczywając w charakterystycznych biwakach. Armia sama dla siebie jest żywą fortecą, podróżującą na niezliczonych nogach. Nogi tych mrówek są bardzo silne. Jedna, wisząca na żuwaczkach mrówka może utrzymać nawet setkę innych. Żeby dorównać jej, człowiek musiałby udźwignąć trzy pojazdy pancerne. W głębokim kłębowisku mrówek kryje się 200 tyś. larw, a także sama królowa. Składa ona miliony jaj, wciąż odnawiając kolonię i zmuszając robotnice do poszukiwania pokarmu. Na łowy mrówki wyruszają o świcie. Mrówki tworzą szerokie kolumny, zdolne pokonać 300 m dziennie. W takiej grupie może być nawet kilkaset tysięcy owadów. Szerokość kolumny sięga 15 m. Wszystko, co żyje i jest na ich drodze, rzuca się do ucieczki. Pożerają wszystko, co schwytają. Zdobycz rozrywają na kawałki, by nakarmić nimi larwy. Nad rozpadlinami budują mosty z własnych ciął. Jednak i te mrówki mają swoich wrogów. Mrówki te uważa się za „leśnych anarchistów”. Są to Male mrówki, ale za to doskonale zorganizowane, a dla jedzenia gotowe są na wszystko. Ich metoda to infiltracja, atak i ucieczka za wszelką cenę. Zamiast żądlić, rozpryskują silnie paraliżujący jad, dzięki czemu są w stanie obezwładnić znacznie większego przeciwnika. Te Male owady potrafią wywołać niezły chaos wśród zwartych szeregów, większych od nich mrówek z rodzaju eciton. Jad poraża nawet dużych przeciwników, jednak po jakimś czasie przestaje on działać.

Tags: ,

Hodowla, Praca, Uprawa
« Poprzednie wpisy