Rolnictwo

Porady i wskazówki na temat rolnictwa

Rolnictwo ekstensywne

  • Kwiecień
  • 25

Rolnictwo ekstensywne dotyczy terenów słabo zaludnionych, o mało sprzyjających warunkach naturalnych. Charakteryzuje się tym, że wzrost produkcji odbywa się przez powiększenie areału użytków rolnych a nie przez lepszą uprawę gruntów rolnych. Rolnictwo tego typu cechuje małe zaangażowanie nakładów pracy żywej jak również uprzedmiotowionej ( nawozów, środków ochrony roślin, materiału siewnego)co wpływa na małą produkcyjność ziemi i zwierząt . Ten typ rolnictwa występuje w krajach afrykańskich położonych na terenie Sahary, na suchych terenach Australii a także w Mongolii. W wyjątkowych sytuacjach rolnictwo ekstensywne może odznaczać się znacznymi nakładami kapitałowymi. Jest to rolnictwo ekstensywne typu kapitałochłonnego, które powstało na terenie Wielkiej Równiny Prerii. Rolnictwo to charakteryzuje mała produktywność ziemi, małe nakłady pracy żywej oraz duża wydajność pracy. Środki finansowe przeznacza się na mechanizację pracy farmerów ale nie mają wpływu na wzrost plonów. Powodują natomiast wzrost wydajności pracy farmerów i ich dochodów. Rolnictwo ekstensywne obejmuje obszary Queensland i Nowej Południowej Walii w Australii,Wielki Równiny w USA i Kanadzie, obszar Pampy w Argentynie, oraz cała strefa międzyzwrotnikowa w Afryce, Bliski Wschód, Pakistan, Afganistan i cały niemal obszar Rosji. Wschodnia, przy atlantycka, wilgotna część Pampy posiada bardzo żyzne gleby humusowe stanowiąc najważniejszy region gospodarczy kraju . W tej części kraju skupia się większość rolnictwa i przemysłu przetwórczego, sieć komunikacyjna, najwięcej ludności i miast. Przeciwieństwem jest zachodnia część Pampy, sucha, mało zaludniona i biedna. Ponieważ gleby są tam jałowe, jej wykorzystanie ogranicza się do ekstensywnej hodowli owiec na skóry i wełnę. Wschodnia część Pampy jako, że znajduje się w strefie klimatu umiarkowanego, ciepłego , dość wilgotnego posiada warunki do uprawy pszenicy, kukurydzy, roślin oleistych oraz pastewnych. W państwach Ameryki Łacińskiej występują obok siebie drobne gospodarstwa chłopskie produkujące żywność dla własnych potrzeb oraz duże ekstensywne rolnictwo obszarnicze w postaci hacjend.  W krajach Afryki panuje zacofane rolnictwo. Prymitywna technika i niskie nakłady pracy powodują , ze rolnictwo na tych terenach jest mało wydajne i niskotowarowe.

Tags: , ,

Hodowla, Uprawa

Rolnictwo w różnych częściach świata

  • Kwiecień
  • 18

Największymi regionami rolniczymi są kraje Europy Zachodniej i Północnej a intensywnego rolnictwa Dania, Holandia, Niemcy, Szwecja, Francja , Wielka Brytania. Wiąże się to z wysokim poziomem mechanizacji rolnictwa , nawożeniem i używaniem środków ochrony roślin. A to wszystko ma wpływ na wysokie plony roślin uprawnych i wydajnej hodowli zwierząt. W tych krajach uzyskuje się najwyższe plony przypadające na ha ziemi a uprawia się rośliny typowe dla umiarkowanego klimatu czyli buraki cukrowe, pszenicę czy kukurydzę i często prowadzi przemysłowy chów bydła, drobiu czy trzody chlewnej. W takich  krajach jak Włochy, Grecja, Portugalia, Hiszpania, Turcja, Izrael, Egipt, Tunezja, Maroko czy Algieria panują inne warunki klimatyczne. Rolnictwo jest bardziej rozdrobnione. Typowymi roślinami uprawianymi w tym rejonie są owoce cytrusowe, winorośl, pszenica, kukurydza, bawełna i tytoń. Występuje też ekstensywny chów bydła, owiec, kóz i drobiu.
W  krajach jak  jak Rosja, Ukraina, Białoruś, Rumunia, Bułgaria, Węgry, Czechy, Słowacja i Polska klimat jest podobny do klimatu panującego  w krajach Europy Zachodniej. Jednak inne stosunki społeczno – ekonomiczne wpływają na odmienną strukturę rolnictwa. W tych krajach za wyjątkiem Polski znaczna  część  gospodarstw rolnych to gospodarstwa państwowe albo spółdzielcze . Roślinność jest ona typowa dla strefy umiarkowanej. Wśród uprawianych roślin można wymienić pszenicę, żyto, ziemniaki czy buraki cukrowe. Hodowane jest głównie bydło i trzoda chlewna. W  państwach, jak Kazachstan, Uzbekistan, Turkmenistan, Tadżykistan, Kirgistan panuje suchy klimat, który wymusza stosowanie  sztucznego nawodnienia. Duża liczba gospodarstw państwowych i spółdzielczych jest spuścizną po  socjalistycznej gospodarce. Prowadzona jest ekstensywna uprawa pszenicy. Na obszarach nawadnianych prowadzone są hodowle bawełny. Często spotyka się także uprawy herbaty. W górskich rejonach hoduje się owce. Kraje Azji Wschodniej i Południowo- Wschodniej wyróżniają się większym zaludnieniem co prowadzi do większego zapotrzebowania na żywność. Duże uprawy ryży są sztucznie nawadniane, dominują drobne gospodarstwa prywatne. Jedynie Chiny odznaczają się przewagą gospodarstw spółdzielczych. Możliwa jest w tych rejonach uprawa roślin typowa dla strefy umiarkowanej jak i zwrotnikowej. Najczęściej uprawiana jest pszenica, kukurydza, herbata , tytoń  i bawełna. W krajach Azji Południowej takich jak Indie, Pakistan, Bangladesz rolnictwo ze względu na niski stopień mechanizacji jest niedochodowe. Przede wszystkim uprawia się pszenicę,bawełnę, ryż, herbatę.

Tags: , ,

Hodowla, Uprawa

Hiszpania

  • Marzec
  • 31

Hiszpania jest krajem położonym w Europie południowo-zachodniej na Półwyspie Iberyjskim.
Specjalnością Hiszpanii jest produkcja rolnicza, gdzie ziemie uprawne zajmują 2/3 powierzchni użytków rolnych. Ponad 16% ziem uprawnych jest sztucznie nawadniane, wynika to przede wszystkim z klimatu tego kraju. Cechą charakterystyczną użytkowania ziem uprawnych jest spory udział upraw trwałych czyli sadów oliwnych, winnic, sadów owocowych, uprawia się również migdałowce. Pod względem eksportu owoców cytrusowych Hiszpania znajduje się w światowej czołówce, dotyczy to również produkcji oliwy z oliwek. Hiszpania jest trzecia w Europie pod względem produkcji win i pierwszym europejskim producentem truskawek. Największą powierzchnię gruntów ornych zajmują zboża , wśród zbóż do najważniejszych należą uprawy ryż, kukurydza, pszenica, jęczmień. Stosunkowo dobrze rozwinęła się  uprawa warzyw a więc pomidorów, ziemniaków, papryki, buraków cukrowych. Hodowla jest stosunkowo mniej ważną gałęzią produkcji rolnej, chociaż ma ona w kraju wielowiekowe tradycje. Największe pogłowie posiadają stada owiec, znacznie mniejsze zaś bydła i kóz. Duże znaczenie dla Hiszpanii ma rybołówstwo i produkcja konserw rybnych.
Do lat 60-tych xx wieku rolnictwo było najważniejszą częścią ekonomii Hiszpanii natomiast obecnie procent ludności zajmującej się rolnictwem nie przekracza 10%. Może to być spowodowane  masową emigracją ludności wiejskiej do miast oraz progresywne uprzemysłowienie. Rozwój i wprowadzenie nowych technologii udoskonaliło jakość oraz zwiększyło ilość plonów jednocześnie jednak zmniejszyło siłę roboczą. Obszary użytkowane rolniczo w Hiszpanii zajmują większość powierzchni kraju a rolnictwo zużywa najwięcej wody spośród wszystkich działów gospodarki. Atutem rolnictwa w Hiszpanii jest długie lato i  łagodne zimy. Natomiast wysokie temperatury wiosną i latem zmuszają rolników, a w szczególności producentów warzyw i owoców do stosowania kosztownego nawadniania. W Hiszpanii prowadzone są w większości gospodarstwa hodowlane obsługiwane przede wszystkim przez rodzinę oraz gospodarstwa sadownicze i warzywnicze zatrudniające do pracy obcokrajowców. Obcokrajowcy najczęściej zatrudniani są do prac, których nie chcą podejmować Hiszpanie głównie do prac rolniczych, przy zbiorach owoców i warzyw. Zazwyczaj jest to praca sezonowa.

Tags: , ,

Uprawa

Afryka

  • Marzec
  • 21

Afryka pod względem gospodarczym jest najsłabiej rozwiniętym kontynentem na świecie. Na dodatek  jest dotknięta wieloma plagami takimi jak malaria czy Aids gdzie większość mieszkańców cierpi na niedożywienia a nawet głód. W kilku krajach Afryki wciąż trwają wojny domowe i konflikty zbrojne. Afryka jest drugim pod względem wielkości kontynentem na Ziemi. Zamieszkuje tam ok. 900 mln ludzi. Ma najwyższy na świecie przyrost naturalny – 24% rocznie i jest najmłodszym kontynentem na Ziemi. Rolnictwo to jedna z najstarszych i podstawowych dziedzin gospodarki. Jest to wytwórczość materialna, której celem jest dostarczenie człowiekowi żywności do bezpośredniej konsumpcji lub po jej przetworzeniu w zakładach przemysłu spożywczego jak również wyprodukowanie różnorodnych surowców przemysłowych w celu zaspokojenia nieżywnościowych potrzeb człowieka. Produkcja rolna jest bardziej uzależniona od sił przyrody niż jakakolwiek inna dziedzina gospodarki. Pomimo postępu nauki człowiek nie potrafi wpłynąć na takie czynniki przyrody jak np. opady, temperatura czy wiatry. W krajach Czarnej Afryki rolnictwo jest zacofane. Prymitywna technika i niskie nakłady pracy powodują, że rolnictwo jest bardzo mało wydajne i niskotowarowe. Wyjątek stanowi Republika Południowej Afryki gdzie rolnictwo intensywnie się rozwija. Na obszarze Czarnej Afryki funkcjonują duże plantacje roślin przemysłowych i używek, które następnie się eksportuje. Pochodzą jeszcze one z czasów kolonialnych. Uprawia się głównie proso, sorgo, maniok, orzeszki ziemne, palmę oleistą, palmę kokosową, kakao, kawę. Pomimo, że pod względem gospodarczym to najmniej rozwinięty kontynent to jednak nie wszystkie kraje są jednak słabo rozwinięte. Kraje Afryki można podzielić na dwie grupy: słabo i średnio rozwinięte. Kraje średnio rozwinięte to te lezące na północy i południu Afryki, które mają dostęp do morza lub oceanu, bogate w surowce mineralne. Zaliczamy do nich Egipt, Tunezję, Libię, Algierię, Maroko,  czy RPA. Największy udział w gospodarce tych krajów ma przemysł wydobywczy natomiast małą rolę w gospodarce tych krajów odgrywa rolnictwo. Pozostałe 44 kraje można zaliczyć do grupy krajów słabo rozwiniętych. W krajach tych panuje bieda, ponieważ główną gałęzią gospodarki jest mało dochodowe rolnictwo. W krajach słabo rozwiniętych uprawia się kukurydzę, ryż, proso, sorgo, banany, kawę , kakao. Uprawy są uzależnione od klimatu, dlatego najwięcej roślin uprawia się w środkowej części Afryki a mniej na południu czy północy. W Afryce, gdzie deficyt żywności jest największy, większy wypas bydła powoduje zniszczenie gleb uprawnych a ogromne przestrzenie powoli przeobrażają się w nieużytki niezdatne do produkcji żywności. Najnowsze badania wskazują , że plony na południu Afryki  w roku 2030 zmniejszą się nawet o 30%. Bez dobrego planu inwestycyjnego tamtejszym farmerom grozi śmierć głodowa.

Tags: , ,

Uprawa